چکیده

هدف: این مقاله بر آن است، تا با بررسی وضعیت و چیستی کریدورهای تازه تاسیس در منطقه غرب‌آسیا به سوال پیش رو پاسخ دهد: (تحولات جدید منطقه‌ای پس از فروپاشی رژیم سابق سوریه و توسعه کریدورهای نوظهور چه تأثیری بر جایگاه ژئوپلیتیکی ایران خواهد داشت؟)
روش: برای انجام این پژوهش از روش تحلیلی استفاده شده و داده‌ها از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، اسنادی و تحلیل محتوای گزارش‌های راهبردی گردآوری شده است.
یافته‌ها: همواره یکی از مولفه‌های قدرت ایران، موقعیت ژئوپلتیک حساس آن بوده است. این موضوع ایران را در معرض رقابت مستمر بازیگران بین‌المللی قرار داده که در پی گسترش نفوذ خود بودند. از یک‌سو حساسیت راهبردی این موقعیت و عدم پذیرش استعمار از سوی ایران و از سوی دیگر شکل‌گیری ائتلاف‌ها و اتحادهای بین‌المللی و منطقه‌ای به تدریج این انگاره را تقویت کرده است که با ایجاد مسیرهای جایگزین می‌توان اهمیت ژئوپلیتیکی آن را کاهش داد.
نتیجه‌گیری: طبق یافته‌ها شرایط جدید حاکم در منطقه اعم از تغییر نظام سیاسی در سوریه و ایجاد سه کریدور آیمک، جاده توسعه و کریدور در مرحله استراتژی داود، ایران را از مسیرهای کلیدی ترانزیت غرب‌آسیا کنار گذاشته و زمینه را برای تقویت رقبا فراهم کرده است. این وضعیت ایران را با یک تنگنای ژئوپلیتیکی مواجه خواهد کرد و در صورت عدم تدوین راهبردهای مناسب، جایگاه این کشور در نظم جدید منطقه‌ای به چالش کشیده می‌شود.علاوه بر این به تاثیر از شرایط مذکور ضمن کاهش نفوذ ایران، جایگاه اقتصادی و امنیتی آن را در منطقه تضعیف شده و موجب افزایش تهدیدات علیه تهران خواهد شد.