تحلیل ناکامی اسلامگرایان النهضه در تونس از منظر نظریه های دولت شکننده، بحران آمریت و کارامدی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 آموزشی استاد دانشگاه

2 پژوهشگر

چکیده

از سال 2011 به این سو، موج جدیدی از انقلابات غیر منتظره در خاورمیانه و شمال آفریقا رخ دادند، این انقلابات، ریشه در آمیزه ای از نارضایتی های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داشتند و جوانان، توده های شهری و طبقه متوسط جدید، نقش فالانه ای ایفا کردند. اما پیامد انقلاب در لیبی، جنگ داخلی و در مصر، سقوط اسلامگرایان با مداخله ارتش در بستر نارضایتی های جمعی بود. در تونس، انقلاب به تشکیل حکومتی ائتلافی با حضور دو گروه میانه رو سکولار و اسلامگرایان میانه رو النهضه انجامید. اما حکومت ائتلافی در عمل به دولت شکننده مبدل شد و نتوانست به ثبات سیاسی، کارامدی اقتصادی و خدماتی و سامان و نظم سیاسی بینجامد. در چنین بستری بود که ائتلاف فراگیر سکولارها در ذیل کنشگری و پرچم ندای تونس بر محوریت شکاف ایدئولوژیک سکولار/اسلامگرا شکل گرفت و مشروعیت سیاسی اسلامگرایان را به شدت به چالش طلبید. بر خلاف مصر، پیامد این وضعیت در تونس ، انتقال آرام و دموکراتیک قدرت به سکولارها و عقب نشینی اسلامگرایان النهضه به منظور واکاوی آسیب شناسانه و بازسازماندهی برای دور بعدی انتخابات بود. در این نوشتار، نگارندگان در صدد ارائه پاسخ تحلیلی به این پرسش هستند که چرا جریان اسلامگرای میانه رو و ریشه دار النهضه در دومین انتخابات شکست خورد و ائتلاف سکولارها پیروز شدند؟ فرضیه تحقیق آن است که این پیروزی ریشه در بحران آمریت، بی ثباتی سیاسی و عدم انسجام در حکومت ائتلافی با محوریت النهضه، بحران کارامدی و اقتصادی و خشونت گرایی اسلامگرایان سلفی افراطی داشت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis the Failure of Annehdeh Islamists in Tunisia by Theories of Failed States and Authority & Efficiency Crises

نویسنده [English]

  • reza amoyi 2
1 proffessor
2 researcher
چکیده [English]

From 2011 onward, new wave of unexpected social movements occurred in Middle East and North Africa, these movements rooted in combination of political, social and economic discontents and then, youth, urban masses and new middle class acted actively in these movements. But the outcome of the movement in Libya, civil war and in Egypt was breakdown of Islamists with intervention of army in the context of discontents. In Tunisia, movement led to collative or troika government with membership of Annehdeh Islamists and two moderate secular parties. But the troika government turned to the failed state and couldn’t lead to political stability, economic and political order. In such context, the overarching coalition of seculars shaped on the banner and leadership of Neda’a a Tounus party on the basis of secular/Islamism cleavage, and then, the seculars challenged the legitimacy of Islamists. Unlike Egypt, the outcome of this situation in Tunisia was calm and democratic transmission of power to seculars and retreatment of Annehdeh Islamists in order to pathologic reappraisal and reorganization for next election. In this article, the authors try to give analytical answer to this question: why has the rooted Islamist mainstream of Annehdeh failed in 2014 parliamentary election? The hypothesis is that: the failure of Annehdeh rooted in authority crisis, political instability and non-cohesion in coalition government with emphasis on of Annehdeh Islamists, inefficiency crisis and violence of radical – salafist Islamists. In this research, the failed states and crisis theories will be used for analysis of last election in Tunisia and oncoming challenges of seculars too.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tunisia
  • Secular Coalition
  • Election
  • North Africa
 

1. بشیریه، حسین، (1374)، جامعه‌شناسی سیاسی، تهران: نشر نی.

2. پای، لوسین دبلیو، (1380)، (بحران مشروعیت)، در مجموعه مقالات بحران‌ها و توالی‌ها در توسعه سیاسی، ترجمه غلامرضا خواجه سروی، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.

3. راش، مایکل، (1377)، جامعه و سیاست، ترجمه منوچهر صبوری، تهران: انتشارات سمت.

4. هانتینگتون، سموئل، (1375)، سامان سیاسی در جوامع دست‌خوش دگرگونی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علم، چاپ چهارم.

 

5 الغنوشی، راشد،  (June 8, 2014)، «النهضه أنقذت التجربه الدیمقراطیه فی تونس»،

http://www.alquds.co.uk/?p=177742

  1. Arieff, Alexis & Humud, Carla E (2015). “Political Transition in Tunisia”, USA:           Congressional Research Service.
  2. BTI (2014). “Tunisia Country Report”, Available in:  http://www.bti-project.org.
  3. CSS Analysis in Security Policy. (2013). “ Tunisia: the Challenges of Transition”, Zurich: The Center for Security Studies(CSS), No.135, June.
  4. Dean, Shelly. (2013). “Transforming Tunisia: The Role of Civil Society in Tunisia’ s Transition”, London, International Alert Organization, Available in: http://www.international-alert.org.
  5. Diamond, Larry. (1993). “the  Globalization  of  Democracy”,  in  Robert  Sloter”,                   (eds),  Global  Transformation  in  the  Third  world,  London, Lynne Riner  Publication.
  6. Donovan, T & et.al. “ Trust in Government: The Unites States in Comparative Perspective”, www.edudonoat/trust.PDF.
  7. Hehir, Aidan & Robinson Neil. (2007). State-Building: Theory and Practice, London: Routledge.
  8. Hinds, Rόisín. (2014). “Conflict analysis of Tunisia”, UK: GSDRC: College of Social Sciences University of Birmingham.
  9. Hinnebusch, Raymond. (2014). “The Arab Uprising and the Stalled Transition Process”, IEMED Mediteranean Year Book Publication, Available in: http://www.iemed.org/medyearbook.
  10. Hlaoui, Noureddine, (2012). Call of Tunisia Beji Caid Essebsi, available in  : http://www.businessnews.com.tn/Essebsi,520
  11. Lang, Hardin & et.al. (2014). “Tunisia’s Struggle for Political Pluralism after Ennahda”, USA: Center for American Progress, April.
  12. 17.         NIMEP .(2012). “Insights Tunisia 2012”, The Institute for Global Leadership,                 Tufts University, Available in: http:// www.tuftsgloballeadership.org/sites.
  13. Ottaway, Marina. (2013). “Learning Politics in Tunisia”, USA: Woodrow Wilson International Center for Scholars.
  14. Pickard, Duncan. (2013). “Electoral Politics under Tunisia’s New Constitution”, Washington, DC: The Atlantic Council.
  15. R.B.H (2014). Mohamed Ennaceur becomes vice president of Nidaa Tounes, Available in: http://www.businessnews.com.tn/mohamed-ennaceur-devient-vice-president-de-nidaa-tounes
  16. Redissi, Hamdi. (2014). “the Decline of Political Islam’s Legitimacy: The Tunisian Case”, Philosophy and Social Criticism, Vol. 40 (4-5).
  17. Rotberg, Robert. (2009). “Failed States, Collapsed States, Weak States”, www.brookings.edu.
  18. Schoon, Ingrid & Cheng, Helen. (2011). “ Determinants of Political Trust”, Developmental psychology, Vol.47, No.3.
  19. Stefano.M, Torelli, et.al. (2012). “Salafism in Tunisia and Opportunities for Democratization”, Middle East Policy, Vol. XIX, No.4.
  20. The Fund for Peace. (2014). “Fragile States Index Ranking”, www.fragilestatesindex.org.
  21. Trabelsi, M.A. (2013). “Post- Political Transition in Arab Spring Countries: The challenges”. Transitional Studies Review, Vol.20.
  22. Website of Party of Nida’a Tounes:  http://www.nidaatounes.org.
  23. Wolf, Anne (2013). “Whose “Call for Tunisia?”, Washington DC: Middle East Institute”, Available in: http://www.mei.edu/content.
  24. Wolf, Anne. (2014A), “Power Shift in Tunisia”, German SWP Comments: Institute for International and Security Affairs”, December, No.54.
  25. Wolf, Anne. (2014B), “Can Secular Parties Lead to New Tunisia?” Carnegie Endowment for International Peace, Available in: http://carnegieendowment.org.
  26. www.foundforpeace.org
  27. Zielinski, jakub. (2002). “Translating social cleavages into the party system”, world politics, vol.54(January)