تحکیم و تثبیت «حق غنی‌سازی» جمهوری اسلامی ایران در پرتو حقوق بین‌الملل هسته‌ای

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه عالی دفاع ملی

2 دانشگاه علی دفاع ملی

چکیده

     ارائه تفسیرهای گوناگون از حقوق و تعهدات ناشی از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای(NPT)، یکی از مسائل مهم و مورد مناقشه حقوق بین‌الملل هسته‌ای است. وجود نقاط ضعف فراوان در این معاهده ازجمله درج عبارات کلی و مبهم، نامشخص بودن مکانیزم حل اختلافات و نداشتن توازن میان حقوق و تعهدات کشورها موجب شده تا قدرت‌های هسته­ای قادر باشند با تفسیر دلخواه، دامنه حقوق و تعهدات ناشی از معاهده را به نفع خود تعریف کنند. قدرت‌های هسته‌ای با تفکیک میان «فعالیت­های هسته‌ای حساس و غیرحساس» و تعقیب سیاست «غنی­سازی صفر» درصدد نفی حقوق کشورها هستند. هدف اصلی پژوهش پاسخ به این پرسش است که در پرتو حقوق بین‌الملل چگونه می‌توان «حق غنی‌سازی» ایران را تحکیم، تثبیت و استیفا کرد؟ فرض این پژوهش بر این بنیان استوار است که دستیابی به حقوق هسته‌ای به‌ویژه «حق غنی­سازی» به عنوان «حق لاینفک و ذاتی» ملت ایران و در سازگاری کامل با موازین حقوق بین‌الملل هسته­ای است. تلاش برای اثبات حقانیت جمهوری اسلامی ایران از طریق شناسایی و تحکیم حقوق هسته‌ای شامل «حق توسعه»، «حق مشارکت»، «حق انتقال فناوری» و به‌خصوص احقاق «حق غنی­سازی» به عنوان «حق مسلم» ج.ا.­ایران، از دیگر اهداف این مقاله به شمار می­رود. نتیجه این تحقیق گویای این واقعیت است که به رسمیت شناختن «حق غنی‌سازی» علاوه بر تأمین منافع ملی، به توسعه حقوق بین‌الملل، علی‌الخصوص در حوزه تفسیر معاهدات و ایجاد رویه بین‌المللی کمک می­کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Consolidation and Stabilization the "Right to Enrichment" of Islamic Republic of Iran in the Light of Nuclear International Law

نویسندگان [English]

  • Ibrahim Hassan Baigi 1
  • Mohammad Reza Hossini 2
چکیده [English]

Offered various interpretations of rights and obligations under the Nuclear Non-Proliferation Treaty (NPT) are one of the major issues of international law nuclear. Existence of wake points in this treaty such as: some vague phrases and sentences, the uncertainty of dispute resolution mechanisms and the imbalance between the rights and obligations of the contracting states. The organizers of the treaty has made nuclear powers to define their interests by arbitrary interpretation of rights and obligations domain under this treaty. The nuclear powers states by differentiate between the "sensitive/ insensitive activities” and pursue of policy named "Zero Enrichment" in order to deny the rights contained in the "NPT”.The main objective of this research is to answer this question that: in the light of international law, how we can obtain, consolidation, and advocated the "Right to Enrichment" of I.R.I?
The hypothesis is based on the basis that to attain complete nuclear rights, particularly the "Right to Enrichment" as "Inherent and Inalienable Right" of the Iranian nation are in compliance with the principles of nuclear international law.One of major objectives of this paper is to prove the legitimacy of the Islamic Republic of Iran's nuclear rights, including through the identification and consolidation rights of "development", "participation", "technology transfer" and the exercise of the "right to enrichment" as "Inalienable Right" in the framework of regulations of Non-Proliferation.
The result of this research indicates the fact that: the recognition of the "right to enrichment", in addition to preserve the national interest, can develop the international law, especially help the interpretation of international treaties and create international practice.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "NPT" Treaty
  • "Right to develop Nuclear Fuel Cycle”
  • Nuclear International Law
  • International Atomic Energy Agency